لوازم کوهنوردی و طبیعتگردی را اقساطی بخر
۴
قسط
خرید اقساطی
خرید
←
گمشدن در جنگل می تواند برای هر طبیعت گرد یا کوهنوردی اتفاق بیفتد؛ حتی افراد باتجربه نیز ممکن است بهدلیل مه، تاریکی، پوشش متراکم درختان یا اشتباه در تشخیص مسیر، جهت اصلی را از دست بدهند. مهمترین نکته در چنین شرایطی این است که آرامش خود را حفظ کنید و بدون برنامه حرکت نکنید. حرکت عجولانه و تغییر مداوم مسیر معمولاً باعث میشود از نقطه امن، مسیر پاکوب یا محل حضور گروه دورتر شوید. برای پیدا کردن راه، باید ابتدا موقعیت خود را ارزیابی کنید، سپس با استفاده از نشانه های مطمئن، ابزارهای مسیریابی و اصول بقا تصمیم بگیرید.
بهمحض اینکه متوجه شدید مسیر را گم کردهاید، توقف کنید. در آموزش های طبیعتگردی معمولاً از روش STOP استفاده می شود:
اگر مطمئن نیستید مسیر درست کدام است، ماندن در یک نقطه امن معمولاً بهتر از حرکت تصادفی است. نیروهای امدادی نیز فردی را که در محدوده مشخصی مانده باشد، راحتتر پیدا میکنند.
اگر مدت زیادی از گمکردن مسیر نگذشته و رد مسیر کاملاً مشخص است، میتوانید با احتیاط به آخرین نقطه مطمئن بازگردید. برای مثال، اگر چند دقیقه قبل از کنار یک پل چوبی، تابلوی مسیر یا تخته سنگ مشخص عبور کردهاید و مسیر برگشت را دقیقاً به یاد دارید، بازگشت منطقی است.
اما در شرایط زیر بهتر است به عقب برنگردید:
در این وضعیت، یک محل امن و قابل دید انتخاب کنید و برای ارسال علامت کمک آماده شوید.

قطبنما زمانی کاربردی است که جهت مقصد، مسیر اصلی یا موقعیت تقریبی خود را بدانید. صرف دانستن جهت شمال برای خروج از جنگل کافی نیست؛ باید بدانید جاده، روستا، پناهگاه یا مسیر مشخص در کدام جهت قرار دارد.
برای استفاده صحیح از قطبنما:
هنگام حرکت با قطبنما، بهتر است مرتب جهت خود را بررسی کنید. در جنگل های انبوه، وجود درختان و موانع طبیعی می تواند باعث انحراف تدریجی از مسیر شود.
بیشتر بخوانید: خطرات کمپینگ و راه های جلوگیری
GPS دستی، ساعتهای دارای مسیریابی و اپلیکیشنهای نقشه آفلاین از دقیقترین ابزارهای پیدا کردن مسیر هستند. البته این ابزارها فقط زمانی مفیدند که پیش از سفر آماده شده باشند.
برای استفاده بهتر از تلفن همراه در شرایط گمشدن:
اگر آنتن وجود ندارد، گاهی رفتن به فضای باز یا نقطهای کمی مرتفع می تواند آنتن دهی را بهتر کند؛ اما برای پیدا کردن آنتن نباید وارد شیب های خطرناک یا مناطق ناشناخته شوید.
خورشید بهطور کلی از سمت شرق طلوع و در غرب غروب می کند، اما محل دقیق طلوع و غروب در فصل های مختلف تغییر میکند. بنابراین استفاده از خورشید فقط برای تخمین تقریبی جهت مناسب است و نباید جایگزین نقشه و قطبنما شود. در نیمکره شمالی، خورشید در بخش زیادی از روز معمولاً در سمت جنوبی آسمان قرار می گیرد. بااینحال، وضعیت فصل، ساعت، عرض جغرافیایی و پوشش ابری بر دقت این روش تأثیر می گذارد.
روش های رایجی مانند جهتیابی با ساعت عقربهای نیز تقریبی هستند. در شرایط اضطراری می توان از آنها کمک گرفت، اما تصمیمگیری اصلی نباید فقط بر اساس این روش ها انجام شود.
بیشتر بخوانید: نکات مهم شبمانی در طبیعت

یکی از باورهای رایج این است که خزه همیشه در سمت شمال درخت رشد می کند. این موضوع قابل اعتماد نیست. خزه معمولاً در بخش های مرطوب، سایهدار و خنک رشد می کند و ممکن است در چند سمت یک درخت دیده شود. جهت رشد خزه به عوامل مختلفی مانند رطوبت، شیب زمین، تراکم درختان، جریان آب و میزان نور بستگی دارد. بنابراین خزه را فقط میتوان یک نشانه محیطی ضعیف دانست، نه یک روش قطعی جهتیابی.
رودخانه ها و جویبارها ممکن است در نهایت به مناطق کم ارتفاع، جاده یا محل سکونت برسند، اما دنبال کردن آنها همیشه ایمن نیست. مسیر رودخانه در جنگل ممکن است دارای آبشار، دره عمیق، صخره لغزنده، باتلاق یا پوشش گیاهی متراکم باشد.
اگر تصمیم گرفتید از آبراهه بهعنوان نشانه استفاده کنید:
در بسیاری از شرایط، ماندن در محل و درخواست کمک از دنبال کردن کورکورانه رودخانه ایمنتر است.
بیشتر بخوانید: مدیریت آب و غذا در سفرهای طولانی طبیعت گردی
ماندن در محل معمولاً در شرایط زیر انتخاب مناسبتری است:
یک فضای نسبتاً باز، دور از درختان خشک، صخره های ریزشی، مسیر سیلاب و بستر رودخانه انتخاب کنید. بهتر است محل استقرار از بالا قابل مشاهده باشد.
علامت اضطراری استاندارد معمولاً بهصورت سهتایی استفاده می شود. سه سوت، سه نور یا سه علامت متوالی میتواند مفهوم درخواست کمک داشته باشد.
روش های مؤثر ارسال علامت عبارتاند از:
فریاد زدن مداوم انرژی زیادی مصرف می کند و برد آن معمولاً از صدای سوت کمتر است. بهتر است در بازه های منظم علامت بدهید و سپس برای شنیدن پاسخ سکوت کنید.
حرکت در جنگل پس از تاریکی خطر برخورد با شاخه ها، سقوط، پیچ خوردگی پا و گم شدن بیشتر را افزایش میدهد. اگر مسیر کاملاً مشخص نیست، بهتر است پیش از تاریکی برای توقف آماده شوید.
برای شبمانی اضطراری:
در هوای سرد، حفظ دمای بدن از پیدا کردن غذا مهمتر است. خیس ماندن لباس میتواند خطر افت دمای بدن را افزایش دهد.
بیشتر بخوانید: آموزش کمپینگ برای مبتدی ها

کمآبی می تواند تمرکز و توان تصمیمگیری را کاهش دهد. اگر آب همراه ندارید، پیش از حرکت طولانی باید وضعیت خود را ارزیابی کنید. آب زلال نیز ممکن است دارای میکروارگانیسمهای بیماریزا باشد. در صورت امکان، آب را با فیلتر مناسب تصفیه کنید، بجوشانید یا از قرص های تصفیه طبق دستور سازنده استفاده کنید.
از نوشیدن آب های راکد، بدبو، آلوده یا نزدیک لاشه حیوانات خودداری کنید. همچنین خوردن گیاهان و میوه های ناشناخته ممکن است باعث مسمومیت شود.
| وضعیت | اقدام مناسب | اقدام خطرناک |
|---|---|---|
| تازه متوجه گمشدن شدهاید | توقف و بررسی آخرین نقطه مطمئن | دویدن و تغییر مداوم جهت |
| مسیر برگشت کاملاً مشخص است | بازگشت کنترل شده و علامتگذاری مسیر | برگشت در مه یا تاریکی |
| آنتن تلفن دارید | تماس با امداد و ارسال مختصات | تماس های طولانی و مصرف باتری |
| مسیر مشخص نیست | ماندن در محل امن | حرکت تصادفی در جهت نامعلوم |
| شب نزدیک است | آمادهکردن محل توقف | ادامه مسیر در تاریکی |
| صدای جاده یا افراد را میشنوید | تعیین جهت صدا و علامتدادن | حرکت سریع به سمت صدای نامطمئن |
| به رودخانه رسیدهاید | بررسی مسیر از فاصله امن | حرکت داخل آب یا دره تنگ |
| مصدوم شدهاید | ثابتماندن، گرمماندن و علامت کمک | ادامه حرکت روی عضو آسیب دیده |
بیشتر بخوانید: چگونه در طبیعت گم نشویم؟
پیشگیری بهترین راه مقابله با گمشدن است. پیش از برنامه طبیعتگردی:
حتی در یک برنامه چندساعته، همراه داشتن تجهیزات سبک اضطراری می تواند تفاوت زیادی در مدیریت شرایط ایجاد کند.
اگر به دنبال خرید تجهیزات باکیفیت و کاربردی برای کوهنوردی، کمپینگ و طبیعتگردی هستید، محصولات برند اسنوهاک می توانند انتخابی مطمئن و مناسب برای شما باشند. انواع کفش کوهنوردی، کوله پشتی کوهنوردی، چادر کوهنوردی، کیسه خواب، باتوم کوهنوردی و سایر تجهیزات outdoor این برند با طراحی کاربردی و کیفیت قابل قبول عرضه می شوند و شما می توانید بهترین تجهیزات کوهنوردی برند اسنوهاک را از سایت رسمی این شرکت اسنوهاک تهیه کنید و با توجه به نوع برنامه، فصل سفر و سطح نیاز خود، محصول مناسبتری انتخاب کنید.
اگر در جنگل گم شدید، ابتدا توقف کنید و آرامش خود را حفظ کنید. مسیر را فقط زمانی ادامه دهید که جهت برگشت کاملاً مشخص و ایمن باشد؛ در غیر این صورت، در محلی امن بمانید و با سوت، چراغ یا تلفن همراه درخواست کمک کنید. نقشه، قطب نما و GPS ابزارهای قابل اعتمادتری نسبت به نشانه هایی مانند خزه درختان یا مسیر رودخانه هستند. همراه داشتن تجهیزات ضروری مانند چراغ پیشانی، پاوربانک، سوت نجات و پتوی اضطراری نیز احتمال مدیریت موفق شرایط را افزایش میدهد.
به پایان این مقاله رسیدیم، امیدواریم که مقاله “اگر در جنگل گم شدیم چگونه راه را پیدا کنیم؟” مورد قبول شما بوده باشد. همچنین ممکن است بخواهید مقاله دیگر ما را در مورد “نکات مهم بقا در جنگل برای افراد مبتدی” را هم ببینید.
اولین اقدام پس از گمشدن در جنگل چیست؟ توقف کنید، آرامش خود را حفظ کنید و آخرین نقطهای را که از مسیر مطمئن بودید به یاد بیاورید.
حرکت کنیم یا در محل بمانیم؟ اگر مسیر برگشت کاملاً مشخص نیست، هوا رو به تاریکی است یا آسیب دیدهاید، در یک محل امن بمانید و علامت کمک ارسال کنید.
آیا خزه درختان جهت شمال را نشان می دهد؟ خیر. رشد خزه به رطوبت، سایه و شرایط محیطی بستگی دارد و روش مطمئنی برای جهتیابی نیست.
بهترین ابزار جهتیابی در جنگل چیست؟ ترکیب نقشه، قطب نما و GPS یا تلفن همراه دارای نقشه آفلاین، مطمئنترین گزینه است.
هنگام گمشدن چه تجهیزاتی کاربردی هستند؟ سوت نجات، چراغ پیشانی، پاوربانک، قطبنما، پتوی اضطراری، آب و کیت کمکهای اولیه از مهمترین تجهیزات هستند.