لوازم کوهنوردی و طبیعتگردی را اقساطی بخر
۴
قسط
خرید اقساطی
خرید
←
کارابین کوهنوردی چیست؟
کارابین ها بهترین دوست کوهنوردان هستند. آنها برای موارد زیادی استفاده می شوند، به طوری که طراحی آن ها به نقطهای تکامل یافته است که تقریباً برای هر موقعیتی کارابینهای تخصصی وجود دارد. در مقاله کارابین کوهنوردی چیست؟ به این موضوع خواهیم پرداخت.
بدون کارابین، کوهنوردی مدرن به شکل امروزی خود نبود. این فناوری جدید با فراهم کردن امکان اتصال طناب به محافظ در حین ادامه صعود، آنچه را که قبلاً ممکن بود، تغییر داد. این بخش از فناوری کوهنوردی اکنون بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد ، اما تا به امروز همچنان در حال تکامل است!
کارابین چیست؟
کارابین یک حلقه فلزی است که با یک دهانه بسته می شود. از آنها در سنگ نوردی برای اتصال به طناب آزاد، ساخت لنگرهای ایمنی، اتصال تجهیزات ایمنی به پیچ و مهره یا تجهیزات ایمنی استفاده می شود و می توان آن را به سرعت به هارنس سنگ نوردی متصل کرد. در سنگنوردی – کارابین ها واقعاً برای همه چیز استفاده میشوند .
کارابین ها گاهی اوقات به عنوان گیره یا قلاب کوهنوردی توصیف می شوند – اگرچه کوهنوردان واقعاً از این اصطلاحات استفاده نمی کنند. آنها همچنین در طیف وسیعی از شکل ها وجود دارند: بیضی، D، D جبرانی و HMS (گلابی شکل) همگی رایج هستند. دروازه ها می توانند از سیم کششی یا یک قطعه فلزی محکم با فنری که آن را بسته می کند ساخته شوند. دروازه ها می توانند قفل شونده یا قفل شونده باشند و روش های مختلفی برای بسته شدن ایمن آنها وجود دارد.
کارابین در کوهنوردی چه کاربردی دارد؟
راستش را بخواهید، کاربردهای کارابین خیلی زیاد است که نمی شود همه آنها را فهرست کرد. در اینجا فقط به چند مورد اشاره می کنیم:
حمایت و فرود
حمایتچی شخصی است که روی زمین طناب کوهنورد را نگه می دارد تا هنگام سقوط او را بگیرد. او به جای گرفتن طناب با دستانش، از وسیلهای برای حمایت استفاده می کند که با ایجاد اصطکاک در طناب، مانع از سقوط می شود. رایجترین وسایل حمایت، GriGri و دستگاه های لوله ای دستی مانند ATC هستند.
شما می توانید فقط با طنابی که دور یک یا دو کارابین که به هارنس حمایت کننده متصل است، طناب را مهار کنید. این روزها تقریباً همه طناب را از طریق یک دستگاه حمایت که با کارابین به هارنس متصل است، عبور میدهند. کارابین HMS به دلیل شکل پهن و گلابی شکلش، رایجترین کارابین حمایت است.
فرود از بالای دیوار، پایین آمدن از ارتفاع است. باز هم، می توانید به تنهایی و تنها با چند کارابین فرود بیایید، اما اکثر افراد از همان وسیلهی حمایت برای فرود از طناب استفاده می کنند. همچنین می توانید از ابزارهای تخصصی فرود مانند عدد هشت انگلیسی استفاده کنید.
کوئیک دراو
کوئیک دراو (Quickdraw) دو کارابین است که توسط یک تسمه محکم و کوتاه به هم متصل شدهاند. یک طرف آن به یک پیچ یا محافظ دیگر در صخره متصل می شود، سپس طناب کوهنورد از طرف دیگر عبور می کند. همانطور که کوهنورد بالا می رود، طناب آزادانه از میان کارابین عبور می کند. اگر کوهنورد سقوط کند، همنورد او با یک وسیله حمایتی طناب را متوقف میکند و کوهنورد درست زیر آخرین کوئیک دراو سقوط میکند.
بستن طناب برای محافظت
وقتی که شما به صورت سنتی سنگ نوردی می کنید ، چیزهایی مثل بادامک و مهره را برای قرار دادن در سنگ به همراه دارید تا از خود در برابر سقوط محافظت کنید. وقتی یکی را قرار دادید، از یک کوئیک درا یا فقط یک کارابین برای اتصال طناب به آن استفاده خواهید کرد.
انبار کردن + قفسه بندی تجهیزات
کوهنوردان سنتی می توانند از انواع و اقسام محافظ ها با اندازه ها و مدل های مختلف در کوهنوردی استفاده کنند، بنابراین همیشه قطعهای متناسب با نیاز خود دارند . همه این تجهیزات باید روی یک مهار (هارنس) قرار داده شوند و کارابینها این کار را به خوبی انجام میدهند. کوهنوردان برای راحتی در انتخاب، از کارابینهای با رنگهای مختلف برای اندازههای مختلف محافظ استفاده میکنند.
همچنین میتوانید یک کیت اضطراری را روی یک باینری که همیشه روی هارنس آماده است، نگهداری کنید. این کیت معمولاً دارای چند پروسیک، یک اسلینگ یدکی و چیزی شبیه به میکرو ترکسیون برای مواقع اضطراری است. اگر حمایتچی شما در اثر سقوط سنگ بیفتد، آسیب ببینید یا طناب آسیب ببیند، همیشه راهی برای نجات خود وجود دارد.
ایجاد یک لنگر
وقتی یک کوهنورد به بالای طناب می رسد و می خواهد همراه خود را بالا بیاورد یا راهی برای پایین آمدن خودش ایجاد کند، ممکن است یک لنگر ایجاد کند. انواع مختلفی از لنگر وجود دارد، اما بیشتر آنها شامل اتصال چند طناب کوئیک دراو به پیچها یا محافظ های قرار داده شده در دیوار، سپس گره زدن طناب به آنها یا دوباره رد کردن طناب از میان آن کارابینها است.
موارد دیگر
همچنین می توان از کارابین ها برای بالا کشیدن تجهیزات از یک دیواره بزرگ (مانند دیواره داون ) استفاده کرد ، حتی میتوان چند مورد را با قرقره برای سیستم کارآمدتر با نسبت ۲:۱ یا ۳:۱ تنظیم کرد. در مواقع اضطراری، کوهنوردان میتوانند از کوئیک درا یا کارابین برای اتصال مستقیم خود به پیچ در دیواره یا با گره میخک روی طناب مستقیماً به کارابین استفاده کنند.
اساساً، کارابین ها در همه جا و همیشه در کوهنوردی استفاده می شوند . اکثر کوهنوردان برای مواقع ضروری ، انواع مختلفی از آنها را در شکلها و اندازه های مختلف دارند . کوچکترین کارابین های کوهنوردی به سبکی ۱۹ گرم هستند!
کارابینها در بسیاری از مکانهای دیگر نیز استفاده میشوند. قایقرانان، کارگران خطوط بالا، خدمهی دکلبندی، جراحان درخت و کمپینگبازان به دلایل زیادی از طیف گستردهای از کارابینهای مختلف استفاده میکنند.
ریشه نام کارابین – چرا به آن کارابین می گویند؟
نام کارابین از حدود دهه ۱۶۰۰ میلادی سرچشمه می گیرد. این کلمه کوتاه شده کلمه آلمانی Karabinerhaken است که به طور مستقیم به “قلاب کارابین” ترجمه می شود . این نوعی قلاب بسته شدن (نسخه اولیه کارابین مدرن) بود که توسط سربازان برای اتصال تفنگ کارابین خود به بندی که میتوانستند دور شانه خود بیندازند، استفاده می شد.
کلمه کارابین یا کارابین از املای مختلف اروپایی برای سربازان مسلح به تفنگ کارابین گرفته شده است. کارابین همچنین به تفنگ لوله کوتاه مورد استفاده آنها اشاره دارد، بنابراین کلمه کارابین شبیه تفنگدار یا پیاده نظام است – سربازی با سلاح خاص.
تاریخچه کارابین
کارابین های مورد استفاده در کوهنوردی ابتدا در حدود دهه ۱۸۹۰ در آلمان و اتریش از جنس فولاد ساخته شدند. در ابتدا، از آنها برای اتصال آسان چکش و تجهیزات به کوهنورد برای دسترسی آسان استفاده میشد. در آن زمان هیچ مهاری وجود نداشت، فقط طنابی دور کمر بسته میشد.
کوهنوردان اولیه از میخهای فلزی نازک با طرحهای مختلف استفاده میکردند که برای محافظت در سنگ کوبیده میشدند. میخهای اولیه حلقهای در خود داشتند که طناب را به آن میبستند و نه تنها برای محکم کردن طناب، بلکه به عنوان وسیلهای کمکی برای بالا کشیدن نیز مورد استفاده قرار میگرفتند.
تبلیغ کارابین کوهنوردی مربوط به سال 1946
چه کسی کارابین را اختراع کرد؟
کارابین مدرن توسط کوهنورد آلمانی، اتو هرزوگ، در حدود سال ۱۹۱۰ طراحی شد. اتو به نام «رمبو» (Rambo) ملقب بود که از کلمه آلمانی «Ramponieren» به معنای «کوبیدن/ضربه زدن» گرفته شده است. داستان از این قرار است که او نوعی از «کارابین» فولادی گلابی شکل اصلی را که توسط سازمان آتش نشانی استفاده میشد، دید.
او از طراحی مشابهی استفاده کرد و اولین کارابین مخصوص سنگ نوردی را ساخت. در همان زمان، دوستش هانس فیچل نیز اولین میخ یک تکه با سوراخی از پیش آهنگری شده در انتها را ساخت. کارابین نازک و مدرن اکنون میتوانست از سوراخ میخ جدید عبور کند. این به معنای ابزار سبکتر با کاربردهای متنوعتر بود.
این دو فناوری کوهنوردی توسط یکی دیگر از کوهنوردان آلمانی آن زمان به نام هانس دولفر به طور مؤثر مورد استفاده قرار گرفت. او روش “دولفرسیتس” فرود با طناب دور بدن، و همچنین لنگرهای اولیه حمایت و یک روش حمایت با استفاده از دو کارابین را توسعه داد.
طراحی مدرن کارابین
این طرح در طول دهه ها بهبود یافت تا سبکتر و استفاده از آن آسانتر شود. سرانجام در دهه ۱۹۳۰، کارابین های آلومینیومی اختراع شدند و در دهه ۴۰ تولید انبوه آنها آغاز شد. این کارابین ها سبکتر و قالب گیری آنها آسانتر بود و اکثر کارابین های مدرن از این فلز استفاده میکنند.
این روزها تقریباً همه کارابین ها از آلیاژ آلومینیوم با سطح آنودایز شده ساخته می شوند. این امر باعث میشود سطح صافتری داشته باشید و اصطکاک و سایش کمتری داشته باشید. همچنین با اضافه کردن یک لایه محافظ، خوردگی و زنگزدگی را کاهش میدهد. اضافه کردن رنگ در طول فرآیند آنودایز کردن آسان است، که به انتخاب کارابین مناسب در زمان نیاز کمک میکند.
قطعات کارابین
- قاب – بدنه اصلی کارابین
- ستون فقرات – قسمت پشتی کارابین، که معمولاً قویترین قسمت آن است
- سبد طناب و فاق – به ترتیب قسمت های بالا و پایین کارابین. معمولاً طناب در فاق قرار میگیرد و طناب، یک استخوان سگ (در کوئیک دراو)، یک اسلینگ یا حلقه حمایت از انتهای فاق عبور میکنند. یک سبد بزرگ برای چندین طناب مناسب است.
- دروازه – قطعه فلزی کوچکی که مانند یک دروازه باز میشود. میتواند توپر، سیمی، قفل شونده، غیرقفل شونده، صاف یا خمیده باشد.
- غلاف قفل شونده – غلافی که دروازه را میپوشاند. در این نمودار، این یک غلاف دروازه پیچی است که هنگام قفل شدن، دماغه را میپوشاند و استحکام را افزایش میدهد.
- دماغه – دماغه کارابین. از قلاب کردن دماغه در جایی که طناب روی شکاف کشیده میشود، خودداری کنید.
- شکاف قلاب یا چفت – جایی که بالای دروازه به دماغه “چفت” میشود. نیازی به قلاب شدن نیست و در عوض میتواند یک “قفل کلید” باشد.
- پین پرچی – پینی که به طور دائم با پرچ بسته شده است. دریچه در امتداد این محور باز میشود. دریچههای سیمی پینهای مخصوص به خود را دارند.
- اسلینگ / داگبون – کوئیک دراوها دارای یک اسلینگ هستند که دو کارابین را به هم متصل میکند. در کوئیک دراوهای سنگنوردی اسپرت ، این اسلینگها محکم به یک سر کارابین دوخته میشوند. در کوئیک دراوهای سنتی، این اسلینگها شلتر و سبکتر هستند.
- شیارهای طناب – بسیاری از کارابینها دارای شکافها یا شیارهای کوچکی هستند که از قبل در کارابین تعبیه شدهاند. این شیارها طناب را به سمت شیارها هدایت میکنند و امکان استفاده از حداکثر قدرت نامی کارابین را فراهم میکنند.
- میزان باز شدن دهانه – حداکثر میزان باز شدن برای همه کارابینها اندازهگیری و ثبت میشود. این مقدار برای دانستن اینکه اتصال چندین طناب به یک کارابین چقدر آسان است، مفید است.
- محور اصلی – زمانی که دهانه بسته است و کارابین از بالا و پایین کشیده میشود.
- محور فرعی – با بسته بودن دروازه و کشیدن آن از یک طرف به طرف دیگر، بسیار ضعیفتر میشود.
تلفظ کارابین
کلمه کارابین به چند روش مختلف تلفظ میشود، هرچند هر دو در همه جا قابل فهم هستند. اولی از نظر فنی صحیحترین است، اما بیشتر مردم – به ویژه در ایالات متحده – از دومی استفاده میکنند.
- ka – ruh – bai – nuh | bi به نظر می رسد خرید
- ka – ruh – bee – nuh | صدای bi شبیه bee است
کلمات عامیانه برای کارابین
وقتی مجبورید این کلمه را چندین بار در یک جمله بگویید، باید خیلی سریع آن را کوتاه کنید. اصطلاحات عامیانهی کوهنوردان بسیار زیاد است و کارابینها هم چند لقب مخصوص به خودشان دارند:
- استفاده از « biner » (بای-نور تلفظ میشود) احتمالاً رایجترین روش است. با این حال، تلفظ آن به روش «bee» کمی بیمعنی به نظر میرسد، بنابراین سعی کنید از اصطلاح دیگری استفاده کنید یا از تلفظ «bai-nur» استفاده کنید. برای مثال، « برای لنگر به چند باینر نیاز داریم؟ »
- مردم همچنین از کلمه « خرچنگ » (مثل خرچنگ) استفاده میکنند. « این خرچنگها چطور روی شما تأثیر میگذارند؟ »
- « گیره » اصطلاح رایجی است که عموماً به کوئیکدراو یا کارابین در کوئیکدراو اشاره دارد. مثلاً « وقتی از گیره چهارم رد شوید، منطقه سقوط ممنوع است ».
- « اسنپ لینک » اصطلاح قدیمیتری است، اما قابل درک است. « اسنپ هوک » نیز مشابه است، اما بیشتر به قلاب سادهشدهای اشاره دارد که با بستن ناگهانی بسته میشود و برای بالا رفتن مناسب نیست.
به پایان این مقاله رسیدیم، امیدواریم که مقاله “کارابین کوهنوردی چیست؟” مورد قبول شما بوده باشد. همچنین ممکن است بخواهید مقاله دیگر ما را در مورد “معنی کلمه کمپینگ چیست؟” را هم ببینید.